mijn queer kruisweg

Auteur: Luigi Testa

Vertaling: Marc Lindeijer SJ

Coverontwerp: Beeldzorg

Vormgeving binnenwerk: www.intertext.be

Oorspronkelijke uitgave: Via crucis di un ragazzo gay, Luigi Testa © Castelvecchi,
Lit Edizioni, Rome, 2024.

© Otheo Books, Halewijnlaan 92,
2050 Antwerpen, België,

www.otheobooks.be

Niets uit deze uitgave mag worden verveelvoudigd, opgeslagen in een geautomatiseerd gegevensbestand of openbaar gemaakt in enige vorm of op enige wijze, hetzij elektronisch, mechanisch, door fotokopieën, opnamen of op enige andere wijze, zonder voorafgaande schriftelijke toestemming van de uitgever.

d/2025/5930/011

isbn 978 90 8528 784 1

isbn e-book 978 90 8528 785 8

Dit boek werd volledig geproduceerd in Europa.

Otheo Books

Aan Giorgio en Toni,

en aan allen zoals zij

in wie we Jou opnieuw hebben getroffen.

Aan F., dat hij zich zo bemind mag voelen.

Aan Jeruzalem,

en aan de geur onmiddellijk bij binnenkomst

in het Heilig Graf.

Proloog

Goede geur die zich verspreidt, is jouw naam

Soms, wanneer je iets anders aan het doen bent of op weg bent naar een andere plaats, kan het gebeuren dat je onverwachts een geur ruikt die een herinnering oproept die je onmiddellijk terugvoert naar iemand, naar iets.

Wanneer we deze kruisweg gaan – eigenlijk altijd wanneer we de Weg gaan – ruiken we onverwachts de geur van nardusbalsem, uitgegoten, ingewreven, weggevloeid, verspild. ‘Zij nam een albasten vaasje met balsem mee en ging schreiend achter hem, bij zijn voeten, staan. Haar tranen maakten zijn voeten nat, die ze met haar hoofdhaar afdroogde. Zij kuste ze keer op keer en zalfde ze met de balsem.’

Die balsemgeur brengt ons terug naar de intimiteit van die ene avond, naar de zinnelijkheid van dat ene moment, toen jij je nog met kracht én tederheid verzette tegen degenen die die vrouw wilden wegjagen. ‘Laat haar begaan’, zei je, terwijl het hele huis vol balsemgeur hing.

Ook vandaag zeg je dat nog en verdedig je me – ‘Laat hem begaan’ – als ik dichterbij kom en je kus zoals ik jou kan kussen, je liefkoos zoals ik jou kan liefkozen, je bemin zoals ik jou kan beminnen. ‘Laat hem begaan’, zeg je, terwijl ik ze niet eens hoor, de mensen die me bekritiseren, aanvallen, veroordelen, afblaffen. Het enige wat voor mij telt, is daar te staan om je te blijven liefkozen en langzaam je voeten te kussen, geknield op de grond.

Die anderen weten er niets van hoe wij elkaar beminnen, ik en Jij.

Eerste statie

Jezus wordt ter dood veroordeeld

Hier sterf je al.